Dag 3, van Ornans naar Ouhans, 28 km
Door: Petra
Blijf op de hoogte en volg Petra
07 April 2024 | Frankrijk, Ouhans
Vandaag was een dag die ik niet snel zal vergeten. Vanmorgen toen ik de rugzak over m'n schouder zwaaide knapte er iets in m'n onderrug. Ik dacht meteen aan het ergste maar het leek mee te vallen. Toch maar op weg gegaan, ik heb weinig keus tenslotte, en het was een prachtige wandeling langs het riviertje La Loue. Redelijk vlak en de natuur was prachtig. Hier doe ik het allemaal voor, dacht ik nog.
Op een gegeven moment kwam ik langs een pelgrimsherberg in Vuillafans. De deur stond open en achter in de tuin ontmoette ik het echtpaar dat de Gite runt. Ik kreeg koffie en cake en een stempel voor in mn pelgrimspaspoort, de eerste. Ook vroegen ze waarom ik op de Via Francigena liep, dit voor de statistieken.
Kortom een mooie ontmoeting en ik kon er weer tegenaan. Iets verderop in het dorp liep ik door een steeg en zag zo ineens een valse herdershond vlak boven me staan, bovenop een soort van dak in aanbouw. Er was nog een hond maar die zat in een kooi. Ik durf te zweren dat die herdershond me zou gaan bespringen, hij gromde naar me en ik kon me nog net omdraaien en wegvluchten. Toen dus maar een flinke omweg gemaakt en even van de schrik bekomen. Er zijn zoveel honden in Frankrijk het lijkt nog veel erger dan hier, en alles staat te blaffen in tuinen.
Later kwam ik aan in Lods, een prachtig plaatsje hoog in de bergen. Die hoogte daar moest ik dus naartoe. Maar ik zag een terras en dacht iets te kunnen eten. Echter de bazin was uiterst onvriendelijk en niet flexibel, ik mocht alleen het hele menu van 35 euro nemen. 'Doe dan maar koffie', zei ik en ik werd aan een eenpersoons tafeltje in de volle zon gezet. Dacht ze soms dat ik een zwerver was? Of stonk ik?
Enfin na de koffie kwam dus de enorme klim in de hitte, maar het uitzicht was fenomenaal. Hierna kwam ik aan in Mouthier, de plaats waar ik dus geen onderkomen kon vinden. Inmiddels stond er al 20 km op de teller en het was al 14.30 uur. Toch maar richting Ouhans voor de laatste 7 km. Bij het ravijn langs de rivier aangekomen stonden er allemaal waarschuwingsborden dat het pad gevaarlijk en glad en onverantwoord was. Wat nu?
Er kwam een ervaren klimmer uit het pad vandaan en ik vroeg hem of het te doen was. Hij keek naar m'n schoenen en zei: "Met die schoenen wel, maar wees voorzichtig, maar dat moet je toch altijd zijn als wandelaar? En vooral niet naar beneden kijken." Het leek me doodeng met mijn hoogtevrees. Ik heb nog geprobeerd een lift te krijgen maar zonder succes. Over de snelweg was geen optie en teruggaan ook niet.
Dus daar ging ik. Nog bijna 3 uur klauteren en klimmen over rotsblokken en boomstammen. Onder watervallen door en me vasthoudend aan metalen kabels. Met 10 kilo op m'n rug. Er waren best veel, vooral jonge, wandelaars die me zo voorbij huppelden. Maar die hadden niet zo'n zware rugzak. Ik heb alle beschermheiligen aangeroepen, Franciscus en Christoffel en Jacobus. En omhoog en omlaag langs die smalle paden en over stenige keien, op een gegeven moment was het pad zo schuin dat ik rollend door het mos ging. M'n wandelstokken bijna de afgrond in. De telefoon was bijna leeg en het water was op. Het is achteraf een wonder dat mijn hielen, enkels, achillespezen en knieën het hielden. Mijn rug voelde ik wel.
En toen eindelijk kwam er licht aan het einde en kon ik omhoog, weg uit dat ravijn. Daar was zowaar een terras! Ik bestelde een cola en een Icetea en patat en kwam weer een beetje bij. Daarna nog 2 km klimmen naar het gehucht Ouhans waar ik een studio via Air B[e-38]B had gehuurd. Inmiddels was het al 18.30 uur. Natuurlijk kon ik het juiste pand niet vinden en werd de telefoon niet opgenomen. Uiteindelijk kwam ik binnen.
Die bewuste bergspleet kwam vandaag wel heel dichtbij.... maar ergens geeft het ook wel weer een kick dat ik toch zo fit ben dat ik dat allemaal nog kan.
-
07 April 2024 - 22:11
Irma:
Wat ben je toch een beest! Geweldig, wat een sterk wijfie ! Maar je bent ook nog geen 60, natuurlijk ;)
Leuk dat ik ook mee kan lezen!
-
07 April 2024 - 22:35
Ada:
Hoi Petra,
Opgelucht te lezen dat je nog leeft zeg! Wat een avontuur!!! Goed dat je alle heiligen hebt aangeroepen! Welterusten [e-1f636]! Die smiley slaat nergens op maar ik krijg hem niet weg. Net zo'n Franse hond!
-
07 April 2024 - 22:48
Ans :
Wat een dag, een met een "zorg"randje. Gelukkig goed aflopen en morgen met een glimlach weer door!
-
07 April 2024 - 23:08
Thea:
Ik heb enorm veel respect voor je , mijn hemel wat een tocht , hopelijk heb een goed bed voor een goede nachtrust
-
08 April 2024 - 08:02
Anka:
Oh, wat vreselijk e nog, die herdershond, brrr...en daarna dat ravijn. Nou je hebt jezelf wel overwonnen. En dan die chagrijnige vrouw van dat restaurant, zoooo typisch Frans met dat menu gedoe. Ik hoop zo dat t goed gaat met je rug en dat je lekker door kunt wandelen.
Vandaag wordt sowieso n betere dag, want erger kan bijna niet. Bon courage.
-
08 April 2024 - 08:04
Anka:
Stukje uit eerste zin is weggevallen, maar je snapt het wel
-
08 April 2024 - 09:17
Joke Van Wonderen:
Goh, het begint op een echte pelgrimstocht te lijken:)
hoop dat het beter gaat met jouw rug, je moet nu geen
blessures krijgen!
-
08 April 2024 - 11:04
Agaath:
Tijdens het lezen hield ik mijn hart vast en dacht: hoe zal dit aflopen. Gelukkig kwam je zonder blessures op je bestemming. Je moet duizend angsten hebben doorstaan. Mijn volle bewondering voor dit avontuur.
Hopelijk vandaag wat rustiger.
groetjes,Agaath
-
08 April 2024 - 12:34
Ben:
Een avontuur is nog zacht uitgedrukt voor deze barre tocht. Een 'normaal' mens houdt dit niet vol. Wat een onderneming. Ik hoop voor jou dat dit uitzonderingen blijven. Ze zeggen weleens: je moet er wat voor over hebben, maar dit is wel héél veel gevraagd. (Gelukkig word je maar één keer 60 [e-1f31d]). Succes met de verdere tocht.
Groeten Ben.
-
08 April 2024 - 17:44
Carla:
Jij durft het! Ongelofelijk, indrukwekkend[e-1f44c]
-
08 April 2024 - 19:19
Jacolien :
Hoi Petra, wat een penitentie! Gelukkig heb je een goede engelbewaarder;-)
-
09 April 2024 - 15:02
Margriet :
Wat een avontuur Petra! Ik leef helemaal met je mee! Kan me voorstellen dat de schrik er even goed in zit en dat je blij bent dat de dag weer ten einde is.
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
